Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016

ΤΑ ΙΕΡΑ ΤΕΤΡΑΔΡΑΧΜΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ +(2)

ΤΑ ΙΕΡΑ ΤΕΤΡΑΔΡΑΧΜΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ
Τα τετράδραχμα αυτά φέρουν απόλυτα ιερά σύμβολα, τα οποία μεμονωμένα ή συνδυασμένα, αποκαλύπτουν τα πάντα για το μνημείο εκεί. Τα σύμβολα αυτά είναι 14.
(1) ΙΣΟΣΚΕΛΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ : Με σταυρό στην αρχαιότητα συμβόλιζαν τον Θεό Ήλιο – Δία. Η ταύτιση τού σταυρού και τού Ήλιου μπορεί εύκολα να διαπιστωθεί εάν επισκεφθεί κάποιος τα μουσεία στην Κρήτη όπου θα βρει πλήθος απεικονίσεων σταυρών και ήλιων σε λατρευτικά αντικείμενα. Πέρα από τα ιερά τετράδραχμα, πουθενά αλλού δεν έχει εμφάνιση ο σταυρός.
Στις πρώτες Ελληνικές διαλέκτους ο σταυρός λεγόταν ΚΑΡΟΣ από τη ρίζα ΚΑ, και αυτή η λέξη διασώζεται σήμερα σε όλη την Ευρώπη ΚΑΡΟΣ = Κ - ΡΟΣ = CROSS, αλλά και στη λέξη «καρό» πού σημαίνει τετράγωνο ή ρόμβος. Ως εκ τούτου, το δάπεδο με τους ρόμβους που αποκαλύφθηκε μέσα στο μνημείο της Αμφίπολης, στοχευμένα παρέπεμπε στον Ήλιο.
Ο Ορφικός ύμνος στον Ήλιο, τον περιγράφει
Άκουσε μακάριε, πού έχεις μάτι αιώνιο και βλέπει τα πάντα, συ ώ Τιτάνα πού λάμπεις ωσάν χρυσός, πού βαδίζεις υψηλά, και είσαι το επουράνιο φώς.
Συ είσαι αφ’ εαυτού γεννημένος, ακαταπόνητος, των ζώων γλυκύ θέαμα και είσαι της μεν αυγής ο δεξιός γεννήτωρ της δε νυκτός ό αριστερός έχεις την συνένωση των εποχών και χορεύεις (κινείσαι κυκλικώς) με τέσσερα πόδια (ό δημιουργός των τεσσάρων εποχών του έτους), είσαι ταχύς, ορμητικός, πύρινος, με χαρωπό βλέμμα, διφρηλάτης και διέρχεσαι την οδό του απέραντου ρόμβου με περιστροφικές κινήσεις. Καθοδηγείς τους ευσεβείς ανθρώπους εις τις καλές πράξεις και εις τους ασεβείς επιδεικνύεις δυσμένεια. Συ έχεις χρυσή λύρα και σύρεις τον αρμονικό δρόμο του κόσμου. Επισημαίνεις τα καλά έργα, συ είσαι ό νέος που τρέφεις τις εποχές. Είσαι ό κυρίαρχος του κόσμου, ό αυλητής, διατρέχεις δια του πυρός και περιστρέφεσαι κυκλικώς, φέρεις το φως εμφανίζεσαι με ποικίλες μορφές, φέρεις την ζωή, είσαι καρποφόρος, ώ Παιάνα αειθαλή, αμόλυντος, πατήρ του χρόνου, ό αθάνατος Ζευς.
Καθαρός, πού λάμπεις εις όλους, είσαι το περιφερόμενο κυκλικώς μάτι του κόσμου, πού σβήνει και λάμπει με ωραίες φωτεινές ακτίνες.’
Δεικνύεις την δικαιοσύνη, αγαπάς το νερό. είσαι ό δεσπότης (ό κύριος) του κόσμου, ό φύλαξ της αληθείας, ο αιώνιος υπέρτατος, ό βοηθός εις όλους, είσαι ό οφθαλμός της δικαιοσύνης, το φως της ζωής,• ώ συ πού οδηγείς τους Ίππους και κατευθύνεις με λιγυρό μαστίγιο τέθριππο άρμα, άκουσε τους λόγους μου και φανέρωσε εις τους μεμυημένους γλυκεία και ευχάριστη ζωή.
ΤΑ ΙΕΡΑ ΤΕΤΡΑΔΡΑΧΜΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ (2)
Η ΙΕΡΑ ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ ΤΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ
Τα Καβείρια μυστήρια, είναι και Πυθαγόρεια; Αναμφισβήτητα ο Πυθαγόρας ήταν μυημένος. Τι γυρεύουν τα σύμβολά του στα νομίσματα του Αλεξάνδρου της Αμφίπολης; Χωρίς αμφιβολία, αυτά είναι διάσπαρτα και μέσα στο μνημείο. Ο ομιλητής αναφέρεται στον σταυρό (Χ), στην Μονάδα (Μ), στο θήτα (Θ) και στο Δελφικό έψιλον (Ε). Μη γνωρίζοντας τα νομίσματα ο ομιλητής, ούτε και τι πρεσβεύει ο «Καστάς», περιγράφει με καλή ακρίβεια τα πιστεύω της οικογένειας της Ολυμπιάδας.
https://www.youtube.com/watch?v=Jwct5jTwk9g
https://www.youtube.com/watch?v=sqQf91ReH_g
https://www.youtube.com/watch?v=F7SEsk55-fM
https://www.youtube.com/watch?v=p6dNuF9kdQM
Ο Πυθαγόρας θεωρούσε την Τετρακτύν ιερά και προς αυτήν όρκιζε τους μαθητές του, με τον παρακάτω ιερό όρκο:
«ου μα τον αμετέρα γένεα παραδόντα τετράκτυν πάγαν αενάου φύσιος ριζώματα έχουσαν»
Η τετρακτύς ορίζετο απ αυτόν σαν αιώνια και απέραντη πηγή της φύσεως.

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

ΤΟ «ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ» ΡΟΔΑΚΟΓΛΟΥ

ΤΟ «ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ» ΡΟΔΑΚΟΓΛΟΥ
…….Το ζήτημα αφορά τους αυτοχριζόμενους «επιστήμονες» που συμμετέχουν ως ομιλητές σε σεμινάρια όπου και διατυπώνουν ,προσωπικές εκτιμήσεις βασιζόμενες σε δεδομένα της ανασκαφικής ομάδας ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις παραποιούν τα στοιχεία της…….

Σε απόσπασμα κειμένου, αυτά έγραψε ο Ροδάκογλου και σαφέστατα φωτογράφιζε εμένα.
Εγώ Ροδάκογλου έχω όλα τα μαλλιά μου και επιθυμώ να μη τα χάσω με αυτά που γράφεις. Την ατιμία την έχεις στο περιβάλλον σου και κρίνετε «εξ ιδίων τα αλλότρια». Πρέπει να ξέρεις ότι έχω από την ομάδα, απόλυτη γνώση των παραστάσεων της ζωφόρου, αυτών που δεν έχουν ακόμα ανακοινωθεί και δεν έχω κάνει τον παραμικρό υπαινιγμό γι αυτές. Θεωρώ ότι γι αυτές, την πρωτοβουλία πρέπει να έχει η ανασκαφική. Το ότι βασίζομαι σε δεδομένα της ανασκαφικής και όχι σε νομισματικά, σε αναδεικνύει «φαινόμενο». Οπωσδήποτε κάποια τα παραποιώ, αφού τα στρέφω προς την αλήθεια. Για τα όσα άλλα έχω να σου καταμαρτυρήσω, δεν ήρθε η ώρα ακόμα. Έχω τη δική μου μέθοδο.
Πρέπει να ξέρεις ότι η ζωή έχει δυο πόρτες τουλάχιστον. Το Θ που υπάρχει στα κάτωθι νομίσματα, χωρίς να τα έχω δει, ξέρω ότι πάμπολλα είναι χαραγμένα μέσα στο μνημείο. Για να κατανοήσεις τους αρχαίους, πρέπει να μάθεις τον τρόπο σκέψης τους.
ΥΓ. Τέτοια σεμινάρια να τα παρακολουθείς, ξεστραβώνουν και προφυλάγουν από ατοπήματα.

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

ΤΑΦΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ; ΤΟΝ ΚΑΚΟ ΣΑΣ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ

ΤΑΦΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ; ΤΟΝ ΚΑΚΟ ΣΑΣ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ
Είναι πριν της ώρας του και δε θα γράψω πολλά. Όμως και η υπομονή, όταν έχεις να κάνεις με τσαρλατάνους, έχει όρια.
Σε κανένα άλλο νόμισμα πουθενά, σε όλες τις εποχές, δεν υπάρχει το σύμβολο του υπέρτατου των μεγάλων θεών Ήλιου, παρά μόνο σε νομίσματα του Αλεξάνδρου στην Αμφίπολη. Είναι ο ισοσκελής σταυρός (1,2) και τι έχει από πάνω; Το άσβεστο φως που ήταν στην κορυφή του μνημείου (1) και τους αναμμένους πυρσούς που έκαιγαν μέσα σ αυτό (2). Πάρτε και το σύμβολο των μεγάλων θεών (Θ) των Καβειρίων (3), πάρτε και τον περίβολο (Ο) σκέτο (4). Πως να σας τα δώσουν καλύτερα οι αρχαίοι, για να τα καταλάβετε;
Που είστε ρε αρχαιοελληνικές οργανώσεις; Που είστε ρε διαβασμένοι; Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ. Ο άγνωστος θεός, ο μοναδικός είναι εκεί. Αυτός ο ίδιος που από πάντα υπήρχε. Πείτε το παντού.
Προσκυνήστε και φύγετε από εκεί βέβηλοι.

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

ΗΛΙΟΣ – ΔΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ +(2)+(3)+(4)

ΗΛΙΟΣ – ΔΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ
Υπήρξε πιθανότατα ο σεβασμιότερος από όλους τους αρχαίους θεούς. Ήταν προστάτης των όρκων μας και οι αρχαίοι ορκίζονταν στον «τα παν θωρεί». Όπως λέμε έως σήμερα, «ουδέν κρυπτόν από τον Ήλιο». Ο Ήλιος βοήθησε τον Δία και τους υπόλοιπους Ολύμπιους, κατά την τιτανομαχία, ώστε να καταλάβουν την εξουσία. Αυτό όμως είναι άλλη ιστορία. Πολλές ιστορίες στη μυθολογία, τον παρουσιάζουν «κατάσκοπο», αφού αυτός φανέρωσε στον Ήφαιστο, ότι η γυναίκα του θεά Αφροδίτη, τον απατούσε με τον Άρη. Ήταν αυτός που φανέρωσε στη θεά Δήμητρα, για την αρπαγή της κόρης της από τον Πλούτωνα.
Τον θεό Ήλιο πολύ συχνά τον ταυτίζουν με το θεό της φωτιάς και ακόμα συχνότερα με το θεό του φωτός Απόλλωνα. Τα ιερά ζώα του Ήλιου ήταν ο κόκορας και ο αετός. Σύμβολό του δε ήταν ο ισοσκελής σταυρός.
Αναρωτήθηκε ποτέ κανένας, αν Φίλιππος, Ολυμπιάδα, Αλέξανδρος, είναι το λιγότερο που έχει να αποκαλύψει το ιερό μνημείο; Αναρωτήθηκε ποτέ κανένας, ότι αυτό κάποιοι το ξέρουν και δεν το θέλουν; Σάμπως και η λέξη «κοσμογονία» θέλει να βρει εφαρμογή στην Αμφίπολη. Έως εδώ ήταν τα αστεία…..
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
:

ΗΛΙΟΣ – ΔΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ (2)
Ποιο ήταν και τι σήμαινε το Δελφικό (Ε); Το ονομάζουμε Δελφικό, γιατί εκεί εντοπίστηκε πρώτη φορά. Το Γράμμα Έψιλον σαν σύμβολο σχετίζεται άμεσα με την Ηλιακή μυσταγωγία, την μύηση του Ανθρώπου στο Φως, στους Δελφούς ή όπου αλλού συνέβαινε. Η τοποθέτησης του στο αέτωμα του Δελφικού Ναού του Απόλλωνος (φορέα του Φωτός – της Ηλιακής Δύναμης) δηλώνει την αέναη σχέση του Ανθρώπου με το Φως, την τελείωση και ως εκ τούτου σαν Έψιλον υποδηλώνεται ο «Φωτεινός». Πίσω φυσικά από τον Απόλλωνα (φωτεινός), υπάρχει ο μεγαλοπρεπής ήλιος. Το (Ε) αυτόν στην πραγματικότητα φωτογραφίζει.
Το γράμμα Ε ως αριθμός είναι το 5. Τα 5 κοσμογονικά στοιχεία, η ΓΗ, ο ΑΕΡΑΣ, το ΝΕΡΟ το ΠΥΡ και η Πεμπτουσία των πραγμάτων που είναι ο ΑΙΘΕΡΑΣ. Όλα τα παραπάνω συνθέτουν τον Άνθρωπο. Το έψιλον (Ε) λοιπόν που εμφανίστηκε πολλές φορές χαραγμένο μέσα στο μνημείο της Αμφίπολης, έχει τη συγκεκριμένη σημασία του. Υπάρχει κι εκεί ένα σφιχταγκάλιασμα ιερού και μαντείου, όπως και στους Δελφούς. Στους Δελφούς φυσικά, δεν γίνεται λόγος για ιερό, όμως υπήρχε και ήταν Καβείριο. Δεν είναι το κυκλικό ιερό που προϊδεάζει γι αυτό, αλλά περισσότερο το νομισματικό θέμα των Δελφών που είναι το κριάρι (1) και το δηλωτικό σύμβολο των μεγάλων θεών (2), που είναι το θήτα (Θ). Εν πάση περιπτώσει, δεν είναι το θέμα μας, αν και είναι ξεκαθαρισμένο. Δεν είναι περίεργο που για τα Καβείρια εκφράζονταν μέσω των συμβόλων και μόνο, η αναφορές για αυτά από τους μύστες ήταν αυστηρά απαγορευμένες.
ΚΑΒΕΙΡΙΟ ΙΕΡΟ και ΜΑΝΤΕΙΟ στην Αμφίπολη λοιπόν, όπως και στους Δελφούς.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΥΓ. Είναι πρακτικά αδύνατο μέσα από τα συνοπτικά αυτά κείμενα, να μπορώ να μεταφέρω όλο το αποδεικτικό υλικό το οποίο υπάρχει για κάθε λέξη που γράφω. Τα ολοκληρωμένα άρθρα θα δημοσιοποιηθούν εκεί που πρέπει. Εσείς κρατήστε τη ροή του ΗΛΙΟΣ – ΔΙΑΣ και θα έχετε την περίληψη ενός βιβλίου 500 σελίδων.



ΗΛΙΟΣ – ΔΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ (3)

Τα νομίσματα είναι τα πλέον κατάλληλα, μέσα από τους συμβολισμούς που φέρουν, για να δείξουν την αρχαία πραγματικότητα. Τίποτα κρυφό από τα νομίσματα. Το Καβείριο ιερό και μαντείο στην Αμφίπολη, είχε πρότυπο λειτουργίας τους Δελφούς. Από τα χρόνια του Φιλίππου ακόμα (2) και του Αλεξάνδρου (3) αργότερα, επινόησαν εκεί το Δελφικό σύμβολο, που απαρτίζονταν από δυο μισές κεφαλές (2,3), του κριαριού και του τράγου. Αυτές προέρχονταν από το Δελφικό νόμισμα (1). Έκαναν το απλό, να πάρουν ένα κέρατο από το κριάρι και ένα από τον τράγο, εμφανίζοντας την εικόνα που βλέπουμε (2,3). Έκπληξη για εμάς, αλλά όχι για τους αρχαίους, είναι ότι το Δελφικό (Ε) υπάρχει πάντα με το Δελφικό σύμβολο (2,3).
Τι ζητούσαν τα Δελφικά λοιπόν στην Αμφίπολη; Αν οι αρχαιολόγοι ψάχνουν να το βρουν γραμμένο, τότε καλά ΚΡΑΣΙΑ. Είναι τύχη που βρήκαμε το μαντείο με τα έψιλον (Ε) χαραγμένα, και έτσι από τους συμβολισμούς αρχικά, γιατί αργότερα όσον αφορά μόνο το μαντείο οι γλώσσες λύθηκαν, μπορούμε να ξέρουμε την ταυτότητα του χώρου που αποκαλύφθηκε έως τώρα. Μπορεί βέβαια το μαντείο των Δελφών να είναι διασημότερο, όμως της Αμφίπολης είναι ακέραιο και όχι χαλάσματα.
Προέκταση του μαντείου είναι η ζωφόρος, όπου απεικονίζονται πεπραγμένα με πρώτο και καλύτερο την αναχώρηση στρατού και στόλου από την Αμφίπολη για την ανατολή. Πάρα πολλές άλλες απεικονίσεις, δεν ανακοινώθηκαν ακόμα. Μη βιάζεστε, σειρά έχει ο εφηβαρχικός νόμος.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ



ΗΛΙΟΣ – ΔΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ (4)
Πριν συνεχίσουμε καθαρά με την Αμφίπολη, θα εξαντλήσουμε όλες τις συνδέσεις μεταξύ Δελφών και Αμφίπολης. Δεν είμαι ιστορικός και σε ότι ξεφεύγει από τα νομίσματα δεν ξέρω πολλά, αλλά σε αυτά που διάβασα για την Δελφική αμφικτιονία, κάτι δεν μου άρεσε. Μπλα – μπλα – μπλα, πηδήματα στο χρόνο και έντεχνη αποφυγή της ανάμειξης των Μακεδόνων κατά τα Ελληνιστικά χρόνια. 
Εκεί λίγο πριν το θάνατο του Φιλίππου, ο «ομφαλός της γης» βρέθηκε στην απόλυτη
εξουσία της Ολυμπιάδας. Το νόμισμα των ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΩΝ (1) είναι παραστατικότατο. Το ιερό φίδι της Ολυμπιάδας τυλιγμένο στον ομφαλό. Το μοναδικό νόμισμα των Δελφών με φίδι και έτσι μη ανήκοντας στην ευρύτερη θεματολογία της πόλης, ο συμβολισμός είναι ολοφάνερος. Τώρα που το ξανασκέπτομαι όμως, είναι φανερό. Αφού κανένας δεν μας είπε ότι οι Δελφοί ήταν Καβείριο ιερό, σαν τι θα ανακάτευαν την Ολυμπιάδα εκεί; Την ίδια χρονική περίοδο, εμφανίζεται ο «ομφαλός» και σε νομίσματα του Φιλίππου στην Αμφίπολη (2). Το πιο καταπληκτικό είναι ότι συνοδεύεται από τη μέλισσα, που ταυτίζεται με την Δήμητρα και που υπάρχει μπροστά στο νόμισμα των Δελφών (1).
[Στην κλασική αρχαιότητα η Θεά Μέλισσα ταυτίστηκε με τις Θεές Αρτέμιδα («Άρτεμις Μέλισσα» ως εξέλιξη της μινωϊκής «Πότνιας Θηρών», της θεότητας της παρθένας φύσης και της γονιμότητας), Δήμητρα (κάποιες ιέρειες της οποίας μάλιστα, κατά τον νεοπλατωνικό Πορφύριο στο «Περί του εν Οδυσσεία των Νυμφών άντρου», λέγονταν «Μέλισσαι»), Περσεφόνη και Σελήνη (στο αυτό: «ΣΕΛΗΝΗΝ ΤΕ ΟΥΣΑΝ ΓΕΝΕΣΕΩΣ ΠΡΟΣΤΑΤΙΔΑ, ΜΕΛΙΣΣΑ ΕΚΑΛΟΥΝ»)].
Και χωρίς τον «ομφαλό» όμως, η μέλισσα από μόνη της (3), με τα διακριτικά της Αμφίπολης (λάμδα Λ, δάδα), παραπέμπει στο ιερό και μέσω των ταυτίσεων φωτογραφίζει τις θέαινες που λατρεύονταν εκεί.


Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΣΤΗΝ «ΠΥΡΑ»

ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΣΤΗΝ «ΠΥΡΑ»

«Μπορώ να πω με ασφάλεια ότι το φορτίο που καταπόνησε το συγκεκριμένο θεμελιότοιχο ήταν ανάλογο και ισοδύναμο με το φορτίο κατασκευής του λέοντα.», Δ. Εγγλέζος Το ταφικό συγκρότημα του λόφου-τύμβου Καστά από πλευράς πολιτικού μηχανικού (απομαγνητοφώνηση), στην ΑΕΜΘ 2016, 04-03-16.
Πολύ σωστή η γνωμάτευση, αλλά μάταιη. Οι αποδέκτες σε πέλαγος, χωρίς ελπίδα.
 Τους το λες κρυφά, τους το λες φανερά, μα τίποτα. Κολλημένος δίσκος στο πικ – απ. Δεν ήταν το λιοντάρι εκεί, ήταν κάτι άλλο, ανάλογο και ισοδύναμο. Ήταν μια πανύψηλη εστία φωτός, τοποθετημένη εκεί για ειδικό σκοπό. Υπάρχουν ατράνταχτες αποδείξεις γι αυτό. Η εξάρτηση τελικά για μικροσκοπιμότητες, που βιώνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι στον τόπο μας είναι τραγική. Κρίμα που έλαχε σε σας κάτι τόσο σπουδαίο και το μόνο που θα εισπράξετε είναι χλεύη. Θα σας δώσω ένα νόμισμα από αυτά της αποδεικτικής αλυσίδας, που προέρχονται όλα από την Αμφίπολη. Την ολοκλήρωση θα την απολαύσετε σύντομα, εκεί που δεν φαντάζεστε.

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΩΚΙΑ ΜΟΝΑΧΟΥΣ - ΜΟΝΑΧΟΥΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΩΚΙΑ ΜΟΝΑΧΟΥΣ - ΜΟΝΑΧΟΥΣ
Οι αρχαίοι Έλληνες χαράκτες, απεικόνιζαν αυτό που ήθελαν με συνέπεια, ακρίβεια και καλλιτεχνικότητα. Οι σημερινοί «ειδικοί» περιγραφείς, δεν έμαθαν ποτέ τους κανόνες των αρχαίων, δρουν στο περίπου και «πνίγουν» έτσι ιστορικές πληροφορίες.
Σε νόμισμα εξαιρετικά σπάνιο που δεν είναι καταγεγραμμένο, αντί φώκιες που απεικονίζονται (1) εκεί, ο περιγραφέας είδε δελφίνια (2). Το ότι γενικά μοιάζουν, δεν αποτελεί άλλοθι.
Description: Islands off Thrace, Thasos AR Hemiobol. Circa 500-480 BC. Two dolphins swimming in opposite directions, the one over the other; pellets around / Quadripartite incuse square. Le Rider, Thasiennes, 9; SNG Copenhagen 1020; BMC 18; HGC 6, 337. 0.42g, 8mm.
Απεικονίζεται εκεί, φώκια σε κυνήγι (επάνω) και φώκια που κοιμάται (κάτω). Δεν ξέρω αν στην περιοχή Νέας Περάμου στην Καβάλα, υπάρχουν ακόμα φώκιες, όμως το νόμισμα του 500 π. Χ. που κόπηκε εκεί, δείχνει ότι τότε υπήρχαν.
Ο αρχαιολόγος έδρασε στα πλαίσια μιας παιδικής υπεραπλουστευμένης νομισματικής επιστήμης, όπως αυτή λειτουργεί έως σήμερα. Δεν είναι το μοναδικό κρούσμα, υπάρχουν δεκάδες τέτοια. Στην περίπτωσή μας, έπρεπε να προσέξει ότι δεν υπάρχουν ραχιαία πτερύγια, ότι το άνοιγμα της ουράς είναι μεγάλο για δελφίνι, την εμφανή καμπούρα και το κεφάλι της φώκιας που είναι ξεχωριστό, μη έχοντας σχέση με τη μύτη του δελφινιού.

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

Ο ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟΣ Τάφος της Αμφίπολης: Ένα από τα μεγαλύτερα ταφικά συγκροτήματα του πλανήτη Δείτε τι λέει διάσημος νομισματολόγος για το ΠΟΙΟΣ είναι ΘΑΜΜΕΝΟΣ μέσα..

Η ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΖΑΡΙΑ

Η ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΖΑΡΙΑ
Η παράσταση σε ένα νόμισμα, δεν διαφέρει από καμιά άλλη οπουδήποτε (αγγεία, ψηφιδωτά, ζωφόροι, ζωγραφιές). Οι αστοχίες στην ερμηνεία, απομακρύνουν την αλήθεια με ολέθριες συνέπειες. Οι πλέον δύσκολες στην ερμηνεία τους παραστάσεις, είναι αυτές που λύνουν τα αρχαία μυστήρια. Το ότι υπάρχουν ακόμα τα αρχαία μυστήρια, θα πει ότι η αρχαιολογία παίρνει μηδέν. Το παράδειγμα παρακάτω, με την περιγραφή όπως του δόθηκε, είναι επιβεβαιωτικό για μένα και ολέθριο για την αρχαιολογία.
.
Auction date: 22 May 2016
Paphlagonia, Amastris. Marcus Aurelius, 161-180. Diassarion (Orichalcum, 27mm, 15.23 g 6). ΑΥΤ Κ Μ ΑΥΡΗΛΙΟC ΑΝΤΩΝΕΙΝΟC Laureate, draped and cuirassed bust of Marcus Aurelius to left. Rev. ΑΜΑCΤΡΙΑΝΩΝ / ΟΜΗΡΟC The poet Homer seated to right on a low-backed chair, his head turned back to left; before him to right, Artemis holding torch, her head turned to left; to left, Ares (?), standing left, his head turned back to right. Apparently unpublished and seemingly completely unknown. A coin of the highest possible interest, with a fine obverse portrait and a fascinating representation of Homer on the reverse.
Είναι βέβαιο ότι αν δεν αναγραφόταν το όνομα, ο «απίθανος» περιγραφέας δεν θα αναγνώριζε ούτε τον ΟΜΗΡΟ. Αφού λοιπόν τον αναγνώρισε, για τις άλλες φιγούρες έριξε ζάρια. Του βγήκε Άρτεμις με πυρσό και πιθανός Άρης.
Η ΣΩΣΤΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ : Ο Όμηρος πατώντας σε πρώρα καραβιού, αναχωρεί από τη γενέτειρά του. Μαζί του η μούσα Καλλιόπη, κρατά την ΟΔΥΣΣΕΙΑ σε μεγάλο πάπυρο, έχοντας στο άλλο χέρι έναν μικρό. Πατά κι αυτή στο καράβι, συμβολίζοντας έτσι την περιπλάνηση του Οδυσσέα. Είναι γνωστό άλλωστε, ότι με επίκληση στην Καλλιόπη ξεκινά η Οδύσσεια. Τον συνοδεύει επίσης ο Άρης, που σαν θεός του πολέμου, ήταν ο καταλληλότερος να κρατά κατά τον ίδιο τρόπο τον πάπυρο με την ΙΛΙΑΔΑ.
Άντε να βάλεις αυτόν και τους ομοίους του, να ερμηνεύσουν τις παραστάσεις της ζωφόρου του μνημείου στον «Καστά». Περαστικά σε όλους μας και περισσότερο σε αυτούς που εκστασιάζονται με μια κατά φαντασία επιστημονικότητα, που φέρουν αδίδακτοι, αλλά κατά τα άλλα καλοί άνθρωποι.